|
|
رویاهای انسانی یک نسل در "سیاهکل" به خون کشیده شد! بدنبال سالهای نخست پس از کودتای ۲۸ مرداد، یک دوران رکود سیاسی از یکسو و سرکوب منظم مخالفت با استبداد شاه از سوی دیگر بر کشور حاکم شد. اگر تثبیت این سرکوب سیستماتیک را دستگیری و اعدام سروان خسرو روزبه عضو هیات دبیران سازمان نظامی حزب توده ایران (۱۳۳۶- ۱۳۳۷) بدانیم، نشانه های تزلزل این سیستم را می توانیم از سال ۱۳۴۹، و با رویای به خون غلطیده جنبش چریکی جنگل "سیاهکل" بدانیم. یعنی آغاز ترک در خمره استبداد دربار شاهنشاهی پس از ۱۲ – ۱۳ سال. شماری جوان تحصیلکرده به امید شکستن فضای یاس و سکوت سیاسی وارد فعالیت های چریکی شدند با این رویا که بتوانند با ساواک و ارتش تا دندان مسلح شاه مقابله کنند. سیاهکل فریاد در گلو خفته نسل جوانی بود که پس از کودتای ۲۸ مرداد پا به عرصه سیاسی گذاشته بود. اما همه درها را به روی خود بسته می دید و کلید دار این درهای بسته شخص شاه و سازمان امنیت و ارتش و دیگر ارگان های تحت امر او بود. شاه می خواست از دستآورد ۲۸ مرداد دفاع کند و جوانانی که پا به عرصه فعالیت مسلحانه گذاشته بودند می خواستند این دستآورد را از او باز ستانند. جدالی خونین در این رویاروئی نابرابر آغاز شد که حدود ۶ سال ادامه یافت. یعنی از اواخر ۱۳۴۹ تا اوائل ۱۳۵۶، و تنها با اوج گیری انقلاب بهمن ۵۷ این توازن نیرو به سود مردم و جنبش انقلابی بهم خورد و عقب نشینی های شاه آغاز شد. |
|
|
راه
شماره1014 چهارشنبه 25 شهریور 1405«بهرام سیروس» یکی از بنیانگذاران «حزب کمونیست ایران» است که در طول سالهای 1920-1925 بارها بازداشت و زندانی شد. سلطانزاده متولد سال ۱۲۶۸ در مراغه از بنیانگذاران حزب عدالت در ایران بود. او که نقش اصلی در برپائی نخستین کنگرهٔ حزب کمونیست ایران در بندر انزلی را داشت و درهمین کنگره دبیر اول حزب شد. متاسفانه در زمان استالین تیرباران شد. |
|
|
بهرام سیروس |
سلطان زاده |
|
|